Yabancı olduğum bir evin sokağına çıktım. Sokak, davetsiz misafire koyduğu tavırla ve olanca cam rengi soğuğuyla karşıladı beni. Bir taksinin yalnızlığıma evime kadar eşlik edeceği bana söylendiğinde daha ayakkabılarımı bile tam giyemeden atmıştım kendimi yabancı olduğum o sokağa.. Ayakkabılarımı takside…
Sabah işe giderken neyi düşündüm biliyor musunuz? “herkes” ve “hiç kimse”yi.. Hemen her gün içinde kullanılan bu sözcüklerin kimi temsil ettiğini, gerçekten bir “herkes” olup olmadığı ve bir “hiç kimse”nin var olup olmadığı.. Çünkü ne zaman birini sürüden ayırmak istesek,…
Bir günlük tutma ve yazılarınızı insanlarla herkese açık bir şekilde paylaşma fikri, dürüst olmak gerekirse cesaret isteyen bir iştir. Çünkü yazılarınız ruhunuzdur, canınızın içidir, kimseye gösteremediğiniz utancınız, söylemediğiniz korkulardır bazen.. Kanayan yaralarınızdan damlayan kanlar bulaşır bazen en melankolik şiirlere, bazen…
Rimellerini hızla silmeye başladı. Aslında rimelleri uğruna bir sürü methiye düzülen gözlerinden tuzlu damlalarla akmıştı zaten saatler önce. Şehrin tıklım tıklım çokca bezginlik ve bir o kadar da ter kokan orta gelirli otobüs seferinin sonuna doğru yaşlar boşanmıştı aniden duracak…