…artık ipler benim elimde!
Sigarayı bıraktım.
Bırakıyorum demiyorum, bıraktım! Şimdi bana “daha bir hafta bile olmadı, nasıl bu kadar emin olabiliyorsun ?” diyen yakınlarım olacaktır. Ben de onlara şunu diyorum: “Sigarayı bıraktım, çünkü kontrol benim elimde ve daha da önemlisi ben sigara içsem de içmesem de olaylar değişmiyor”. Sadece ben daha kötü kokan bir nefes ve üçüncü merdivenin sonunda sıkışan bir kalp ile yaşayan bir beden taşıyorum o kadar..
Başkaları gibi sigaraya başladığım ana salaklık demiyorum. Öyle gerekiyormuş ki başladım. Ben sigaraya başlayan bir çok insan gibi sigaraya çevre baskısı ile başlamamıştım. İlk paketi tamamen kendi hür irademle aldım ve isteyerek de başladım. Büyükçekmece teftişinde çalışıyordum ve aynı zamanda tezimi yetiştirmekle uğraşıyordum. Akşam mesai bitiminde yemeğimi yiyor, sonra gece 2-3’e kadar okuma, özetleme ve tez yazımı ile uğraşıyordum. Bu mesai içinde alkol ve sigara ile zihnimi açık tutmaya çalışıyordum fakat daha sonra fark ettim ki sigara asla konsantrasyon sağlamıyor. Aklımda sigara olduğu için tam aksine konsantrasyonum kesilmeye başladı daha sonra..
Sigarayı bırakmaya ise kesin olarak askerde karar verdim. Askerde normal bir insan evladının tiksineceği derecede tabir-i caizse “köpek gibi” sigara içtim. Artık son zamanlar tiksinmem zaten doruk noktasındaydı ve ocak ayında eve ilk dönüşte sigarayı bırakmaya karar verdim. Çünkü artık tez diye bir sıkıntım yoktu, tezimi bitirmiştim. Askerlik denen engeli kaldırıyordum. İş yerindeki sıkıntılar devam edebilirdi ancak askerdeki sorunları gördükten sonra bunları önemsememeye başlamıştım. Dördüncüsü ve daha önemlisi askerde zaten terk edildiğimden artık kaybedeceğimi düşüneceğim bir kadın da kalmamıştı. Yani sözde sigara içmeme neden olarak gördüğüm hiçbir şey kalmamıştı. Ve hepsinden de öte ben sigara içmeyi bırakırsam hayatımdaki her kişi, olay ve fenomene artık tamamen hakim olduğumu düşünecektim. Böyle bir özgüven artışı ve her şeyin elimde olma düşüncesine kim dayanabilirdi ki?
Sigara benim için benim değerimi asla hak etmeyen fakat aşık olduğum kadınlar gibiydi. Kendimi daha değersiz hale sokmamak için onlar beni bitirmeden benim onları kafamda bitirdiğim gibi sigarayı kafamda bitirmeliydim. İşte o an kesin kararımı verdim, sigaramdan son derin bir nefes aldım..
Son sigaramı söndürdüm ve kendime şunu dedim:
“artık ipler benim elimde…!”
bu akşam sanırım meraklı bir anımdayım 🙂 bıraktınız mı sigarayı merak ettim ?