27..

Son dönemeci de döndün işte dostum..
30 dan düşünce askerlik bitiyor, ben zaten 23’ten sonrasını hiç hatırlamam..karalamadım bile şafak defterini.. Çünkü gitmesi de kalması da birşey ifade etmez olmuştu benim için..

Sana çok imreniyorum ve seni çok özlüyorum dostum..
Çocukluk hikayelerimiz birbirine benzediğinden midir nedir hep sende kendimi görmüş; ve kendimden çok sevmişimdir bilirsin..
Bilirsin ben ne çocukluğumu bilirim ne gençliğimi..Hiç bir şeyi tadını alarak yaşama imkanım olmadı benim. Hep bir engel, hep tadını kaçıran birşeyler oldu mutlaka..

Çocukluğumuz ve gençliğimizin tadını almasak da sen askerliğini layıkıyla yaşadın. ve önünde açılacak kapı da kalan günler de o günleri saymak bile senin için anlamlı..

Oysa benim şafak defterimi bile karalama zevkimi elimden çok erken aldılar..

Neyse gelince konuşuruz..

Çok birşey kalmadı zaten, bugün 27 ve ne mutlu ki yakında aramızda olacaksın.