Bir Ay

Ilk 2012 yilinda is yeri disinda bir pub da arkadaslarimla otururken bir telefon sonrasinda hissetmisim bu yasadigim seyi.  Ilk anda duyulan sok sonra eve gidene kadar karnimdan bacaklarima dogru inen bir sicaklik.  Insan kendi kendine surekli tekrarlayip duruyor, “Hayat bu, er gec olacakti biliyorsun”diye.   Ama ne kadar mantikli olsa da bu arguman yardimci olmuyor, o sicaklik bacaklarimi felc edecek kadar buyuk bir sicaklikla orada duruyordu.  Ilk defa 2012 de hissettmistim bir gun babamin olebilecegini, bir gun yanimdaki herkesin gunun birinde olecegini ve yillar gectikte yalnizligin olagan bir durum olarak beni yakalayabilecegini.

Bu yaziyi kafamda bir aydir yaziyorum her gun, ama bugun blog istatisklerimi kontrol edip de artik burayi kimsenin okumadigindan emin oldugumda rahatlikla yazabilecegimi farkettim.  Hayat yine olagan akisinda gidiyor, ise gidiyorum eve geliyorum kendimi iyi hissedersem yemek yapiyorum, fizyoterapistin egzersizlerini yapiyor ve alkol aliyorum.  Doktorum her ne kadar alkol seni o an sakinlestirse de ertesi gun daha depresif yapar diyor ve ekliyor normal bir insanin bes kati kadar alkol aliyorsun.  Senin durumundaki birisi bunu azaltarak birakmali birden kesersen geri cekilme belirtleri sert gelir diyor, biliyorum. Cunku geliyor, ne alkolik olmak istiyorum ne de depresif ama boylelikle sakinlesebiliyorum.   Inanin bana sakinlesmek ve rahat uyumak istediginizde doktorun size verecegi ilaclari kullanip ertesi gun ise gittiginizde hayatinizin her gunu bunun yerine alkol almak isterseniz. Olanzapin size ne kadar guzel uyutan bir ilac olsa da,  istahinizi da bir oyle aciyor. Bir tepsi baklavayi yedikten sonra hala ac hissediyorsaniz bu olazapinin yan etkisidir. Ve benim gibi bel fitigi rahatsizligi cekiyorsaniz yapmaniz gereken son seylerden biridir kilo almak, cunku bu diskleriniz uzerindeki basinci artirdigindan size bacak agrisi ve bel agrisi olarak geri doner. O yuzden olanzapine alamam. Olazapinin alternatifi ise Quetiapine.  Quetiapine uyku saglama konusunda olanzapinden daha guclu etkiye sahip bir madde,  ama sabah uyanmaya calistiginizda gozlerinizin uzerinde iki fil oturuyor sanirsiniz. O kadar zordur ki uyanmaya calismak ve ustune ustluk yorgunluktan oluyormus gibi ofise gidip calismak. Insanlar tedavi gordugunuzu bilir, ilac kullandiginizi bilir ama dogal olarak sizden is bekler. Benim gibi isiniz surekli beyninizi kullanmak zorunda oldugunuz bir is ise o beyniniz uyusuk halde calismaya calismanin nasil bir kabus oldugunu tahmin bile edemezsiniz. Quetiapine ihtimalini de burden disladigimizda geriye en bilinen aile karsiniza cikan benzodiazepinler.  Bunlar da ertesi gun Quetiapine kadar olmasa da uyusukluk yaratirlar, kisa surede size alkol gibi sakinlestirirler ama ayni zamanda alkol kadar bagimlilik yapma riskleri vardir ve o yuzden uzun sureli kullanimi tavsiye edilmez. Cunku bu ilaclarda tipki alkol gibi ayni sakinlik duzeyini yakalamak icin surekli doz artirma durumu vardir ve geri cekilme semptomlari cok zorlayici olabilir. Ayrica benzodiyazepin grubu ilaclarin alkol ile etkilesime grime riski oldugundan bu ilaclarla beraber alkol kullanmak olumcul olabilir. Dolayisiyla alkol almadigim gunlerde cok ihtiyacim oldugunda almak disinda bunu da kullanamam. O yuzden kotunun en iyisi olarak ancak alkol alip, yediklerimi azaltmak gibi belimi de dusunecek bir balans kurmayi tercih ettim son bir ayda.

Aslinda uykum iyi. Cogu zaman hic bir ilaca ihtiyacim olmadan rahatlikla uyuyabiliyorum. Ama bazen eve geldigimde dislerimi cok siktigimi farkediyorum. Gerginim. Rahatlamakta sakinlesmekte zorlaniyorum bazi aksamlar, o zamanda iki kadeh icip sakinlesiyorum. Cunku beynim cok hizli ve cok calisiyor dusuncelerimin akmasini durduramiyorum. Ne garip, bunu Mustafa Kemal sanirim Hasan Riza Soyak’ a soylemisti galiba icmeye mecburum cunku aklim bedenimin onunden gidiyor diye. Gecen aksam icerken bunu hissettim ve ilk defa babamin neden bu kadar ictigini anlayabildim sanirim. Babam da muhtemelen dusuncelerini durduramiyordu ve sakinlesmekte zorlandigi icin kendini alkolden parmakliklara hapsetmisti. Olumune neden oldugunu dusundugum o parmakliklara

Babam bazen aklima geldiginde onla komik anilarimiz aklima geliyor ve guluyorum. Bazen de ortada hic bir sebep yokken kendimi aglarken buluyorum. Bir daha onu goremeyecegim onla konusamayacagim dusuncesi o kadar rahatsiz edici ki… Bu dusunce geldiginde alkole ve sigaraya abaniyorum. Sigaradan olesiye nefret ediyorum. Tam bir bas belasi ve ondan kurtulmam lazim.

Babama soylemek istedigim cok sey vardi ve maalesef onlar icimde kaldi. Sadece bunu sindirmek icin zamana ihtiyacim var ve ben de bunu yapiyorum. Kendimi ve zihnimi biseylerle mesgul edip yatma saatinin gelmesini bekliyorum. Ben onceden uyumayi pek seven bir tip degildim ama simdi uyumaya bayiliyorum. Cunku uyudugum zaman zihnim calismiyor ve huzurlu oldugum saatler hep onlar.  Yillar oncesine geri gidip ilacsiz alkolsuz bir sekilde sahip oldugum o huzurlu zihne donmeyi o kadar isterdim ki..

Evet dedigim gibi hersey zaman, ve zamanla hersey daha iyi olacak.

Ama babamin ozlemi sanirim hep baska formlarda baska bicimlerde hayatimda devam edecek.

Ozledim seni baba, keske bunu sen hayattayken sana soyleyebilecek cesaretim olabilseydi. Keske elimden gelseydi de birseyleri daha farkli yasayabilseydik.

Keske…